Caption
Caption
Caption
Caption
Caption
नमस्ते
मेरो व्यक्तिगत बेवसाइटमा हार्दिक स्वागत छ । यसमा भएका पेजहरू भिजिट गरी प्रतिक्रिया जनाएर हाैसला बढाउन सक्नुहुनेछ…

मेराे फेसबुकमा जानुहाेस्       मेराे ट्वीटरमा जानुहाेस्

पछिल्लाे लेख...

भोजेन्द्र बस्नेत (२०७३ साउन ३१ गतेको कारोबार दैनिकमा प्रकाशित)

सार्वजनिक प्रशासन एवं कर्मचारीतन्त्र कुनै पनि मुलुकको अत्यन्तै महत्वपूर्ण संयन्त्र हो । सरकार फेरबदलमा पनि मुलुकको स्थायी सरकारको रुपमा रहने निजामती प्रशासन एवम् सार्वजनिक संयन्त्रको प्रभावकारिता र चुस्तदुरुस्ततामै जनताको कल्याण निर्भर रहन्छ । कर्मचारीतन्त्रको कार्यप्रभाकारितामै सरकारको सफलता अडेको हुन्छ । राज्यको उपल्लोदेखि तल्लो, नीति निर्माणदेखि कार्यान्वयन, साधारणदेखि विकास प्रशासनसम्ममा कर्मचारी संयन्त्रको प्रत्यक्ष या परोक्ष संलग्नता, प्राविधिक एवम् प्रशासकीय इनपुट दिनुपर्ने, विज्ञताको उपयोगमार्फत् राज्यका तहमा अर्थपूर्ण प्रतिनिधित्व गर्नुपर्ने हुन्छ । यसकारण कर्मचारीतन्त्रको क्षमतामै समग्र पद्दति एवं मुलुकको साख अडेको हुन्छ । कानुन, स्रोतसाधन, अधिकार हातमा हुने कर्मचारीतन्त्रलाई त्यसको सही ढंगले प्रयोग गर्न लगाइएन भने पद्दति समाप्त हुन्छ; भनसुन, नातावाद, कृपावाद, विकृति विसंगति बढेर जान्छ । यस्तो अवस्थामा जनकल्याण र लोकहित स्यालको कथा बन्छ अनि मुलुक कमजोर, अस्थिर र गतिहिन हुन पुग्छ । सँगसँगै राज्यभन्दा गैरराज्य पक्ष हाबी हुने, जनताले कठोर दुःख पाउने, भ्रष्टाचारजन्य क्रियाकलाप बढ्ने, राज्यप्रतिको अविश्वास बढेर जाने, गैरकानुनी गतिविधि बढ्ने एवं उत्पादन र वितरण प्रणाली नै कब्जा हुन्छ । ‘अति भएपछि खति’ भनेजस्तै आर्थिक असमानता र पछौटेपनको निरन्तरताले अन्तत मुलुक द्धन्द्ध र बाह्य हस्तक्षेपमा फस्छ । अहिलेको नेपालको अवस्था पनि यतै कतै रुमलिएको छ । कर्मचारीतन्त्रलाई उत्पादनमुशी, क्रियाशिल, कामयावी र प्रभावकारी तुल्याउन भन्दै धेरै प्रयास नभएका पनि होइनन् । यद्यपि यसभित्रको समस्या आन्तरिकमात्र नभएको कारण कर्मचारीतन्त्रमाथि मात्र दोष थोपरेर चमत्कार हुनेवाला पनि छैन् । मुलुक संघीयताको संरचनात्मक तयारीमा उन्मुख भइरहेको सन्दर्भमा निम्न कुराहरुलाई ध्यान दिन सकिए कर्मचारीतन्त्रलाई प्रभावकारी तुल्याउन सकिएला कि ?

कर्मचारीतन्त्र अहिले जुन अवस्थामा छ आगामी दशकभित्र यसको क्षमता अझै ह्रास भएर जानेछ । किनकि आरक्षणका नाममा सक्षम र योग्य व्यक्तिलाई प्रवेश गर्न दिइएको छैन । आरक्षणको विरोध होइन तर कहाँ दिने भन्ने प्रश्न महत्वपूर्ण हो । शिक्षा, स्वास्थ्य, क्षमता अभिवृद्धिमा आरक्षण दिएर सक्षम नबनाई सोझै कोटा तोकेर जागिर दिनु भनेकै गुणस्तरमा सम्झौता गर्नु हो । यसको आर्थिक भार र मार अन्ततः सेवाग्राही र जनताले नै व्यहोर्नुपर्दछ ।